Waar ik ben, speelt altijd een hoofdrol in mijn werk.
De kamer, de ruimte, de mensen, de objecten,
vensters, kleuren, beschadigingen, het invallend licht,
ogen in de houten vloerplanken, een gedachte flardt
voorbij, een beschadigde tekening onderin een krat
vindt nieuwe betekenis en krijgt een ander leven.
Het ene leidt tot het andere.
Betekenis krijgt vorm
en vorm verandert van betekenis.
Betekenissen in het werk ontstaan al werkend,
ze veranderen van uiterlijk of verdwijnen weer…
Je zoekt ze op, je ontdekt ze, of is het andersom?
Het is een bestuiving; vormen van verf, papier en
doek, toelaten in het bestaan of weghalen.
Nieuwe vormen, net ontstaan, roepen naar andere
ideeën: ' wat gebeurt er? '
Oppervlaktes bekrast, geteisterd, verminkt,
maar altijd is het noodzaak tot evenwicht en
schoonheid te komen in een werkstuk.
De zoektocht naar een betekenisvol evenwicht...
soms duurt het jaren om met andere ogen te kunnen
kijken.
Zo zou ik mijn werk beschrijven.
Dit blijven woorden voor degenen die met hun
oren kijken. Mijn werk gaat altijd over het visualiseren
van vormen, ideeën en gedachten en deze een portie
grootheidswaan mee te geven, want wat heeft een
vorm zonder grootheidswaan anders te zoeken op
een schilderij?
De gedachte dat je geest kan rondlopen in een
zelfgemaakte ruime is geweldig.
Het werk biedt onderdak aan een idee door ruimte
aan te bieden in een venster, dat toegang geeft aan
een altijd veranderbaar perspectief.
|
The place where I am always plays a major role in my work. The building, rooms, spaces, people, objects, windows, a photo on the floor, colors, lines, stains, spots, light filtered by the stained glass, the wooden floor looks back at you, a thought comes along, a piece of a drawing lying on the floor gets new meaning and a second life.
One thing leads to another.
Meaning takes shape and shapes will alter their meaning. It's a pollination; Images materialize... shapes appear and disappear from the scene, shapes that are composed of paper, canvas, paint. A linen shirt worn and torn to
shreds can transform into a self-portrait where the paint, the canvas, the matter each play their own role.
New forms, just created, shouting at other ideas: ' What is happening? '
You look at them. You discover them. Or is it the other way round? Live and let die.
Surfaces and shapes get scratched, hit, erased, painted over, covered, wiped out in order to achieve balance and beauty. To reach a meaningful balance sometimes can take quit some time, I often have to leave the work for a while before I’m able to start a new conversation with the work, looking at it with a different view.
But what is written here is just words for those who look with their ears instead of their eyes. My work is about visualizing small ideas presented with a portion of megalomania, which it needs in order to occupy a space or a place on a painting.
The idea that your mind can literary walk around on a large self-made canvas is great. The painting or drawing provides shelter to an idea by offering room in an ever changable perspective.
|